تهی تر از تهی وجود من خالی است.

سراسر دلهره ام . پر از تنهایی .

خام و نا پخته ، چون آب ، بی جا در گردشم .

آسمان ندارم که بدان نازم . دمادم در غروبم .

شب از روی من ترسد . بهر من ستاره ای نیست .

خدایم سالها است از من دل

بریده و روی گردانده است .

به خود ، بی خودتر از پیش مرده ام .

باور کنید اشتباهی رخ داده است . مرا بهر کاری دگر آورده اند .

 بگذارید بدانچه آمده ام بمانم . مرا بهر خود نرانید . باور کنید من

اهلی نیستم . مرغ و سگ خانگی نیستم .من اینگونه نیامدم که به دامن

چون شمایی بیاویزم . باور کنید که این رخداد نه بیداد است و نه داد ،

 حق است که از من بستانده و بر آن سوارید .

 بر شما خواهم تازیدچون تازیانی که روزی بر من تازیدند .