| تبليغات | X |
|
روزهایی میشه که خیلی خسته و تنهام . اون وقتا کسی به دادم نمیرسه . تمام کسایی که دوستشون دارم نیستن یا بی تفاوتند . دنیا یه جورایی رو سرم خرابه . از بی خونگی و دربه دری هم بد تره . نمیدونم کسی تا حالا به این بدی که میگم شده یا نه ، اما من اکثر وقتا این جوری میشم . بعضی وقتها اونی که خودش میدونه به دادم میرسه و یه کم از خودم رهام میکنه . ولی اونم زود میره . البته نمیشه هیچ چیز و همیشگی دونست . منم قصد این و ندارم که خوش ابدی باشم . اما دلم می خواد مثل باقی آدما دو روز خوش و دو روز ناخوش باشم ، نه اینکه همیشه ناخوش و الکی خوش باشم . البت به قول شاعر چون میگذرد غمی نیست ، ولی . . . می گذرد . + نوشته شده در پنجشنبه 1386/06/15 18:45 توسط حسین |
گوشهایت را به صدای من بسپار پاییز را لمس کن در غروبی هزار رنگ غوطه ور شو اشکهایت را در زلالی باران اشکهایم بشوی دلت را به دلم رها کن برای من و تو نه زمین ، زمین است ، نه آسمان ، آسمان بیا بیا در این نقش چو من طرح بزن مترس مترس و بیا تو بخواه تا که خورشید برای من و تو بتابد تو بخواه تا که مهـتـاب برای من و تو بماند تو بدان که با خواستنمان رنگین کمان بودنی آب و آبشار،جام و جهان،زمین وزمان شدنی با ما حریم عشق کوتاه نیست با ما رقص باران زیبا است با ما بازی عشق و نفرت زیبا است با ما مرگ و بودن همیشه زیبا است تو مترس تو مترس و بیا + نوشته شده در پنجشنبه 1386/06/15 18:45 توسط حسین |
درتمام زندگی گج و کوله من دو چیز نظرم و جلب کردند . اولیش یک نفری هست که خودش میدونه و من ، البته فعلا . ( دربارش خواهم نوشت ، به زودی ) و دومیش داریوش با آهنگها و شعراش بوده . داریوش برای من حکم یک سازنده رو داره ، سازنده ای که همه ی تفکراتم ، اعتقاداتم ، خواسته ها و دوست داشتنهایم یک جورایی با برداشت هاش یک سو شدند . واسه این هم از سایت ویکی مدیا مطالبی رو دربارش گرفتم که شما هم بیشتر بشناسیدش و یک دونه از شعراش . داریوش در ۱۵ بهمن سال ۱۳۲۹ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. پدرش محمود اقبالی، از ملاکان آذربایجان بود. داریوش دوران کودکی را در میانه، زادگاه پدر و مادرش گذراند. اولین بار در ۹ سالگی در جشنی در مدرسه شهرآرا به روی صحنه رفت. دوران دبیرستان را در دبیرستانهایی همچون دبیرستان فارابی، دبیرستان کرج، دبیرستان رازی دبیرستان سنندج، و دبیرستان آزادگان تهران پارس گذراند و در مراسم هنری به اجرای برنامههای هنری می پرداخت. در ۱۳۴۹ با حسن خیاط باشی آشنا میشود و همین ورود رسمی او به موسیقی حرفهای است. در همین سال او با ترانهٔ به من نگو دوست دارم به شهرت میرسد. شعرهای ترانههایش از شاعرانی مانند مولوی، حافظ، احمد شاملو، نادر نادرپور، حسین منزوی و سیمین بهبهانی و ترانهسرایانی همچون اردلان سرافراز، شهیار قنبری و ایرج جنتی عطایی است. وی با آهنگسازان بنامی چون جلیل و فرید زولاند، بابک بیات، اسفندیار منفردزاده، واروژان ، حسن شماعی زاده و بابک افشار همکاری داشته است. داریوش با سبک صدایی خاص و استفاده از مضامینی همچون آزادی، صلح و عشق طرفداران خاص خود را داشته است و دارد.از جمله ماندگارترین آثار داریوش میتوان به ترانههای دستای تو و چشم من و دوباره میسازمت وطن و"بچه ها" و "خونه" اشاره کرد. کارهای داریوش شامل بیش از ۲۰۰ ترانه در ۲۵ آلبوم است. ضیافت های عاشق را + نوشته شده در پنجشنبه 1386/06/15 18:43 توسط حسین |
|
| ||||||
